Artikel over klein uniek.

Wat ben ik ongelofelijk trots op dit geweldige artikel die geschreven is aan de hand van een interview.

Duidelijk een visie die ik goed heb overgebracht. Het doel waaraan het is ontstaan. En gewoon precies hoe het is.
Hieronder zal ik het artikel kopieren.

__________________________________________________________

Na ruim een jaar te mogen schrijven voor De Hank, kan ik me nog steeds blijven verbazen over de vele, mooie initiatieven die leven binnen dit dorp. Zo ook wanneer ik in gesprek mag met Joanne-Jansen van Ginkel, die van een prachtig initiatief een onderneming heeft weten te maken.

Joanne kwam 27 jaar geleden ter wereld in Ochten. Haar liefde Gerard brengt hen uiteindelijk samen naar zijn geboortedorp, Elst, waar hun gezinnetje compleet wordt gemaakt met de komst van Nikki (6), Lizzy (3) en Daan (1). Zodra de eerste spruit op komst was, begon Joanne haar eigen babykleertjes te maken. ‘Mijn moeder is coupeuse geweest dus die kennis en kunde is mij met de paplepel ingegoten. Ik vind het leuk om unieke kleertjes te kunnen maken die helemaal naar mijn zin waren en die perfect waren voor mijn kids.’

Toen vrienden van Joanne hun kindje te vroeg op de wereld moesten zetten, kreeg Joanne van dichtbij te maken met de àllerkleinsten. ‘Maar ook met alles dat daarbij komt kijken. De zorgen van de ouders, het verblijf in het ziekenhuis en natuurlijk alle extra zorgen die komen kijken bij zo’n klein hummeltje.’

Joanne doet wat zij altijd doet voor vrienden die net zijn bevallen; ze maakt kleertjes voor hen. Dan merkt ze pas hoeveel er komt kijken bij kleding voor prematuren kindjes. Zo kun je enkel puur katoen gebruiken omdat deze stof heet gewassen kan worden zonder dat het vervormd. Ook mag je enkel specifieke soorten drukknoopjes gebruiken. ‘Wanneer zo’n kleintje in het ziekenhuis ligt, kun je niet riskeren dat de apparatuur gaat reageren op het materiaal in een babypakje.’ Zouden al die extra veiligheidseisen de reden zijn dat er zo weinig aanbod is in premature kleding? Wat de reden ook is, feit blijft dat de keuze minimaal is, zo merkt Joanne. En àls er al aanbod is, dan beperkt dit zich meestal tot standaard kleuren; wit, roze of blauw, Of behoorlijk prijzig. Dat kan leuker en Beter!

Het zaadje is geplant en Joanne begint haar ambities serieuze vorm te geven. Het naaiatelier op zolder wordt ingericht, ze schrijft zich in bij de Kamer van Koophandel en verdiept zich in de inkoop van materialen. Onderwijl blijft zij informatie inwinnen omtrent alle zorg voor premature (te vroeg geboren) en dysmaturen (te klein geboren) kindjes. ‘Zo sprak ik met verpleegkundigen van het Wilhelmina Kinderziekenhuis en heb ik kennis opgedaan via de officiële NICU website (Neonatale Intensive Care Unit). Het is voor mij enorm belangrijk dat ik dit zo zorgvuldig mogelijk aanpak, ook omdat de ouders van zo’n kindje al genoeg zorgen hebben en dus zeker willen weten dat alles aangaande hun baby van de hoogste kwaliteit is.’ Heeft Joanne ook de mogelijkheid om te sparren met mede-ondernemers in deze doelgroep? ‘Jazeker,’ verteld ze, ’ik heb regelmatig contact met twee andere bedrijfjes die hetzelfde doen als ik. We hebben allemaal hetzelfde doel voor ogen dus we zien elkaar niet als concurrenten. We helpen elkaar waar we kunnen.’

Dat doel, dàt is heel duidelijk de drijfveer van Joanne. Ze straalt wanneer ik haar vraag wat het mooiste is van haar werk. ‘Het heeft me echt geraakt hoeveel verschil het kan maken om je kersverse kindje in een mooi, kleurrijk pakje te kunnen kleden. In dat steriele, witte ziekenhuis maakt een beetje kleur een groot verschil! Ouders van deze baby’s is een eerste babypakje vaak niet gegund omdat hun kleintje een tijdje in de couveuse moet verblijven. De kleertjes die ik voor hen mag maken, fungeren dan vaak als eerste pakje. Hoe mooi is het dat je daar wat prachtigs en unieks voor mag maken? Dat blijft voor mij héél bijzonder.’

En durft zij groot te dromen in haar plannen voor de allerkleinsten? ‘Tja, wie weet komt het ooit nog eens zover dat ik mijn eigen winkeltje heb en een groot atelier. Dat zou natuurlijk geweldig zijn. Maar voor nu ben ik méér dan tevreden dat ik op deze manier mensen mag helpen en die spannende periode in het ziekenhuis een klein beetje kleur mag geven. Want op dit soort moeilijke momenten, maken die kleine dingen een gróót verschil.’

Het omschrijft gewoon mijn visie. Waar ik voor sta en wat ik graag zou willen. En dromen dromen blijven we zeker.

You Might Also Like

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *